Kilka metod szyfrowania
Szyfry używane dawniej dzieliły się na monoalfabetowe oraz wieloalfabetowe. Szyfr monoalfabetowy charakteryzuje się tym że 1 literze z tekstu otwartego zawsze odpowiada jedna litera w szyfrogramie. Przykładem takiego szyfru jest szyfr cezara. Zasada jego działania polega na przesunięciu alfabetu o konkretny krok. Krok ten jest kluczem,który potrzebny jest do odszyfrowania danego szyfrogramu. Jeżeli chodzi o szyfr cezara to można próbować złamać go na podstawie częstości występowania liter w szyfrogramie. W języku polskim najczęściej wystepująca literą jest litera A. Natomiast szyfry wieloalfabetowe wykorzystują do szyfrowania wiele alfabetów. Ich siła polega na tym ze jednemu znakowi z tekstu otwartego mogą być przypisane różne litery w szyfrogramie. Przykładem takiego szyfru jest szyfr Vigenere. Szyfr ten jako klucz wykorzystuje słowo np. KULA. Poszczególne litery wyznaczają alfabet z którego korzystamy. K oznacza przesuniecie o K , u przesuniecie o U itd. Jeżeli wykorzystamy już wszystkie alfabety to wracamy na początek do pierwszego alfabetu. Szyfr ten jest o wiele trudniejszy do złamania niż szyfr cezara. Jednak pomimo zastosowania wielu alfabetów jest skuteczny do krótkich wiadomości ponieważ później bardzo łatwo wychwycić okres obrotu alfabetów i szyfr staje się łatwy do złamania. Istnieje również szyfr przestawieniowy, w którym to zasada działania to proste przestawienie liter. np. A na K a K na A i tak przez cały alfabet.